دوره آموزشی راه اندازی کسب و کار – درس سوم - ساختار کسب و کار

ساختار کسب و کار – دوره آموزشی راه اندازی کسب و کار – درس سوم –

ساختار کسب و کار که شما برای کسب و کار خود انتخاب می کنید بسیار مهم است. این مسئله بر مسئولیت شخصی مدیر ، توانایی افزایش بودجه ، تاثیر مشخص بدهکاری مالیاتی  و تشریفات اداری موردنیاز تأثیر می گذارد. بیاموز ید که کدام ساختار برای شما بهترین است ، زیرا انواع مختلفی از ساختار شرکت و مزایا و معایب هر یک را مرور می کنیم. استفاده از مشاور کمک مناسبی است.

ساختار حقوقی کسب و کار بر میزان مالیات ، تشریفات اداریی که کسب و کار شما باید طی کند ، مسئولیت شخصی مدیران و توانایی شما در افزایش بودجه برای کسب و کار اثر می گذارد. پس این یک تصمیم مهم است.

ساختار کسب و کار رایج عبارتند از:

  • کسب و کار با مالکیت اختصاصی
  • انواع شرکت های مجاز در قانون
  • تحت مالکیت کارمندان
  • غیرانتفاعی
  • خیریه

اساسی ترین ساختار کسب و کار، مالکیت اختصاصی است که در آن معمولاً فقط یک نفر مالکیت و اداره این کسب و کار را در اختیار دارد. شما کنترل کاملی بر کار خود دارید و تمام تصمیمات را می گیرید. اگر تصمیم دارید که کسب و کار خود را به عنوان یک بازرگان منفرد شروع کنید اما بعداً قصد دارید شرکایی برای خود انتخاب کنید ، می توانید به عنوان یک شرکت یا نهاد جدید کسب و کار را سازماندهی مجدد کنید. جنبه های مالیاتی مالکیت اختصاصی ساده است. درآمدها و هزینه ها در اظهارنامه مالیاتی درج می شود. این بدان معناست که هرگونه ضرر و زیان تجاری که متحمل می شوید می تواند از درآمد شما از منابع دیگر جبران شود.

اشکال این روش آن است که شما شخصاً مسئولیت بدهی های شرکت خود را بر عهده دارید. در نتیجه ، دارایی های خود را در معرض خطر قرار می دهید ، و می توان آنها را برای تأمین بدهی تجاری یا ادعای حقوقی علیه شما ضبط کرد. تامین سرمایه ممکن است دشوار باشد. ممکن است بانک ها و سایر منابع تأمین مالی تمایلی به وام های تجاری برای بازرگانان تنها نداشته باشند ، بنابراین شما مجبور خواهید بود که به منابع مالی خود مانند پس انداز یا وام های خانوادگی وابسته باشید.

  • مشارکتی

اگر کسب و کار متعلق به چندین نفر بوده و توسط چند نفر انجام شود ، ساختار دادن به کسب و کار مشارکتی ممکن است برای شما مناسب باشد. مشارکتها می توانند مشارکتهای معمول یا مشارکتهای محدود باشند. شرکای معمولی مسئول کلیه بدهی ها و تعهدات شرکت هستند ، شرکای با مسئولیت محدود می توانند به سرمایه کمک کنند و تا زمانی که سهم خود را پس نگیرند یا در مدیریت کسب و کار مشارکت نداشته باشند مسئولیت بدهی ها و تعهداتی بیش از آن مبلغ را ندارند. مشارکت محدود از نظر اداری پیچیده تر است. شکل گیری یک مشارکت عادی بسیار ساده تر است. شرکای عادی شخصاً در قبال تعهدات و بدهی های این مشارکت مسئول هستند. جز در مواردی که توافق نامه مشارکت از این امر منع نکرده باشد ، هر یک از شرکای معمولی می توانند به نمایندگی از مشارکت اقدام کنند و ممکن است وام گرفته و تصمیماتی اتخاذ کند که در مورد همه شرکا تأثیر بگذارد و از نظر قانونی الزام آور باشد. راه اندازی شرکت نسبت به مالکیت اختصاصی گرانتر است زیرا به خدمات حقوقی و حسابداری بیشتری نیاز دارند. بزرگترین فایده شرکتها در کسب و کار ، حمایت از بدهی است. بدهی یک شرکت از مالکان آن در نظر گرفته نمی شود ، بنابراین اگر شما کسب و کار خود را به عنوان شرکت سازماندهی کنید ، دارایی های شخصی شما در معرض خطر نیست. شرکت می تواند بخشی از سود خود را حفظ کند بدون اینکه مالک مالیاتی برای آنها بپردازد. با این حال ، بسیاری از بانک ها و شرکت های مالی اغلب اصرار دارند که مدیران ضمانت های شخصی برای وام های تجاری ارائه دهند.

انواع شرکت ها

  • شرکت سهامی :

شرکت سهامی، شرکتی است که سرمایه ی آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن هااست.ابن شرکت، بازرگانی محسوب می شود ولو این که موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد .در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد.شرکت سهامی خود  به 2 نوع تقسیم می شود: نوع اول: شرکت هایی که موسسین آنها قسمتی از سرمایه ی شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند . این گونه شرکت ها ، شرکت سهامی عام نامیده می شوند. به عبارتی دیگر، شرکت سهامی عام شرکتی است که حداقل 51 درصد سهام آنان از طریق بورس به عموم مردم واگذار شده باشد. شرکت های سهامی عام، تنها شرکت هایی هستند که در بورس پذیرفته می شوند. نوع دوم : شرکت هایی که تمام سرمایه ی آن ها در موقع تاسیس، منحصراً توسط موسسین تامین گردیده است.این گونه شرکت ها، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند. یکی از اشکالات تشکیل شرکت سهامی عام وضعیت مالیاتی است. شرکت ها مالیات بر درآمد را پرداخت می کنند اما سود توزیع شده به سهامداران به عنوان سود سهام به عنوان درآمد شخصی تلقی و مجددا اعمال قانون مالیاتی می شوند.ساختار کسب و کار

  • شرکت تضامنی :

شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود.اگر دارایی شرکت برای تادیه ی تمام قروض کافی نباشد ، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.

  • شرکت با مسئولیت محدود

شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده وهر یک از شرکا ، بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد،  فقط تا میزان سرمایه ی خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است. ساختار اینها نسبت به سایر ساختارهای کسب و کار پیچیده تر و گرانتر است. شرکت با مسئولیت محدود یک شرکت حقوقی مستقل و جدا از صاحبان آن است. باید مقررات و الزامات مالیاتی بیشتری را رعایت کند. شرکتهای محدود می توانند متعلق به بخش خصوصی یا عمومی باشند. از طریق فروش سهام ، جمع آوری پول برای یک شرکت دولتی آسان تر است. شرکتها به شرکای اسمی وابسته نیستند ، و می تواند به کسب و کار خود ادامه دهد ، حتی اگر یکی از سهامداران بازنشسته شود ، فوت کند یا سهام آن را بفروشد. معایب آن هزینه های بالاتر و قوانین و مقررات پیچیده تر است. شما به خدمات حسابداران و وکلا احتیاج خواهید داشت.

توافق سهامداران می تواند موارد مهم را مشخص و با آنها برخورد کند ، اساسنامه یک سند عمومی است و کلیه مفاد مندرج در آن قانون شرکت می باشد و محدوده مقررات مورد تأیید را محدود می کند. توافق سهامداران یک سند خصوصی است ، و فقط بین طرفین قابل اجرا است. این امکان انعطاف زیادی را برای متناسب سازی مقررات با توجه به شرایط فراهم می آورد. استراتژی های خروج طرفین از شرکت هنگام تهیه این اسناد باید در نظر گرفته شود و ممکن است در توافق ها اعمال شود.ساختار کسب و کار

  • شرکت مختلط غیر سهامی :

گاهی در عمل دیده می شود که شرکت های سرمایه ای با شرکت های ضمانتی با یکدیگر مخلوط شده و نوع دیگری از شرکت پیدا می شود. به این طریق که یک یا چند شریک ضامن و یک یا چند شریک که مسئولیت آن ها محدود است  ، هر دو در شرکت واحدی دارای سهم می شوند.بیشتر در مواردی که تاجری احتیاج به پول دارد و نمی خواهد قرض کند چند شریک در شرکت خود وارد می کند و مسئولیت آن ها را به میزان سرمایه محدود می سازدو خود نام تعهدات شرکت را ضمانت می نماید. بنابراین اگر پس از استهلاک سرمایه باز هم چیزی از قروض باقی مانده باشد ،شریک یا شرکای ضامن متضامنا مسئول پرداخت هستند و به شرکائی که مسئولیت محدودی به میزان سرمایه دارند ارتباط پیدا نمی کند. لذا شرکت مختلط غیر سهامی ،شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام تشکیل می شود.شریک ضامن ، مسئول کلیه ی قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود.شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذارده و یا بایستی بگذارد.

  • شرکت نسبی :

شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است.

  • شرکت تعاونی تولید و مصرف:

شرکت تعاونی تولید شرکتی است که بین عده ای از ارباب حرف تشکیل می شود و شرکا مشاغل خود را برای تولید و فروش اشیا یا اجناس به کار می برند.

  • شرکت دانش بنیان

شرکت های دانش بنیان ،موسسات خصوصی یا تعاونی هستند که به منظور افزایش علم و ثروت ، توسعه اقتصادی بر پایه دانش و تحقق اهداف علمی و اقتصادی در راستای گسترش اختراع و نوآوری و در نهایت تجاری سازی نتایج تحقیق و توسعه ( شامل طراحی و تولید کالا و خدمات ) در حوزه فناوری های برتر و با ارزش افزوده فراوان ( به ویژه در تولید نرم افزارهای مربوط ) تشکیل می شود.

تفاوت شرکتها و ساختار کسب و کار

نحوه ی تصمیم گیری در شرکت ها متفاوت است . به عنوان مثال ، در شرکت های تضامنی و نسبی تمام تصمیم گیری ها به اتفاق آرا صورت می پذیرد اما در شرکت با مسئولیت محدود ، تصمیمات راجع به شرکت باید با اکثریت لااقل نصف سرمایه اتخاذ شود.

در شرکت های سهامی در مجمع عمومی فوق العاده ، دارندگان بیش از نصف سهامی که حق رای دارند باید حاضر باشند.اگر در اولین دعوت ، حد نصاب مذکور حاصل نشد ، مجمع برای بار دوم دعوت و با حضور دارندگان بیش از یک سوم سهامی که حق رای دارند رسمیت یافته و اتخاذ تصمیم خواهد نمود، به شرط آن که در دعوت دوم نتیجه ی دعوت اول  قید شده باشد.تصمیمات مجمع عمومی فوق العاده همواره به اکثریت دو سوم آرای حاضر در جلسه ی رسمی معتبر خواهد بوددر شرکت های سهامی ،اتخاذ تصمیم مجمع عمومی عادی از طریق اکثریت مطلق (نصف به اضافه ی یک) صورت می پذیرد.

در شرکت تضامنی میزان مسئولیت شرکا نامحدود و به صورت مطلق است.«هر یک مسئول تمام قروض است » در صورتی که  در شرکت با مسئولیت محدود ، مسئولیت شرکا محدود و تا میزان سرمایه ی شریک در شرکت است. همین طور در شرکت نسبی، میزان مسئولیت شرکا نامحدود و به نسبت سهم الشرکه ی شریک به کل سرمایه است و در شرکت سهامی  نیز، میزان مسئولیت شرکا محدود و به مبلغ اسمی سهام است.

در شرکت مختلط غیر سهامی ، سهم شریک با مسئولیت محدود به قطعات سهام تقسیم نمی شود و آزادانه قابل معامله نیست وشخصیت شرکای با مسئولیت محدود در شرکت مد نظر است ، در صورتی که در شرکت مختلط سهامی ،شرکای با مسئولیت محدود به صورت سهم در می آید و مانند سهام شرکت های سهامی قابل نقل و انتقال است. ساختار کسب و کار

  • مالکیت کارکنان

این یک الگوی تجاری است که در آن کارکنان کاملاً یا بطور قابل توجهی صاحب شرکت هستند. مالکیت کارکنان یک ساختار کسب و کار جایگزین محبوب برای مبتدیان است . مواردی که باید در این شکل مورد توجه قرار گیرد عبارتند از: صدای کارمندان چگونه شنیده می شود؟ چگونه مدیران ارشد آزاد خواهند بود که کسب و کار را هدایت کنند و باز هم در قبال کارکنان مالک به درستی پاسخگو باشند؟ حس هدف و تعهدی که مالکیت کارمندان ایجاد می کند ، این گزینه را به گزینه ای جذاب تبدیل می کند. این استعداد کسب و کار را قادر می سازد تا با موفقیت بتوانند در بازار به رقابت بپردازند. چنین الگویی در بخش خصوصی ایران ممکن است.

  • بخش غیر انتفاعی و خیریه

هدف از بخش غیر انتفاعی بهبود و غنی سازی جامعه و ایجاد ثروت اجتماعی است نه ثروت مادی. بنگاه های این بخش به جای ایجاد سود مالی ، برای ایجاد تغییر در جامعه به وجود می آیند. همچنین به این بخش سوم ، بخش داوطلبانه ، بخش غیرانتفاعی ، بخش خیریه ، بخش اجتماعی هم گفته می شود. این مجموعه در انواع مختلفی از فعالیت ها می تواند درگیر شود که بر بسیاری از جنبه های جامعه تأثیر می گذارد. اصطلاح ، بخش سوم ، نشان می دهد که بین دولت (بخش دولتی) و بخش خصوصی یا تجاری قرار دارد. این شرکتها می توانند در قالبهای مختلفی از انجمن های اجتماعی ، انجمن های صنفی ، سازمانهای هنری عمومی ، شرکتهای ذینفع جامعه ، سازمانهای داوطلبانه ، مدارس مستقل ، وجود داشته باشند. آنها باید توسط دستگاه ذیربط ثبت و تصویب شده و از آیین نامه آنها پیروی کنند. از آنجا که آنها به طور گسترده بر منافع عمومی متمرکزند ، معمولاً واجد شرایط برای معافیت مالیات بر درآمد و دارایی هستند.

هر گزینه ای را برای ساختار کسب و کار خود انتخاب کنید ، نامی که برای شغل خود انتخاب می کنید باید نشان دهنده تصویری باشد که می خواهید برای بازار خود طراحی کنید. نامی را انتخاب کنید که آسان تلفظ شود و به خاطر بماند و مطمئن شوید که از قبل استفاده نشده است ، و حتی به عنوان یک آدرس وب در دسترس باشد.

ساختار کسب و کار

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *